Οι σπίλοι, κοινώς γνωστές ως «ελιές», είναι καλοήθεις βλάβες του δέρματος που οφείλονται στη συσσώρευση μελανοκυττάρων. Αν και οι περισσότεροι είναι απόλυτα ακίνδυνοι, η σωστή παρακολούθηση είναι το κλειδί για την υγεία του δέρματός μας.
Οι σπίλοι ταξινομούνται με βάση διάφορα κριτήρια, όπως ο χρόνος εμφάνισης, η ιστολογική τους δομή (βάθος) και τα ιδιαίτερα κλινικά τους χαρακτηριστικά.
Με βάση τον χρόνο εμφάνισης
Με βάση το βάθος (Ιστολογική ταξινόμηση)
Αυτή η κατηγοριοποίηση αφορά το πού ακριβώς βρίσκονται τα μελανοκύτταρα στα στρώματα του δέρματος:
Ιδιαίτεροι Τύποι Σπίλων
Υπάρχουν σπίλοι με μοναδικά χαρακτηριστικά που συχνά προκαλούν ανησυχία χωρίς απαραίτητα να είναι επικίνδυνοι όπως οι άτυποι, οι Μπλε, ο σπίλος του Ota κ.α.
Πολλές φορές μπερδεύουμε τους σπίλους με άλλες δερματικές βλάβες που δεν είναι ελιές:
Αν έχετε κάποιον σπίλο που σας ανησυχεί, η μόνη έγκυρη μέθοδος διάγνωσης είναι η δερματοσκόπηση και ή φυσική εξέταση από ιατρό.
Η αφαίρεση ενός σπίλου (ελιάς) γίνεται συνήθως για δύο λόγους, ιατρικούς (υποψία κακοήθειας) ή κοσμητικούς/λειτουργικούς (αν ενοχλεί αισθητικά ή τραυματίζεται με τα ρούχα/ξύρισμα).
Είναι η ενδεδειγμένη επιλογή για ύποπτους σπίλους, καθώς επιτρέπει τη βιοψία. Θεωρείται η πιο ασφαλής και ολοκληρωμένη μέθοδος αντιμετώπισης ενός σπίλου, ειδικά όταν υπάρχει η παραμικρή υποψία για τη φύση του.
Ο σπίλος αφαιρείται με νυστέρι σε σχήμα «ελλείψεως» (σαν μικρό μάτι). Αυτό γίνεται για να μπορέσουν τα χείλη του δέρματος να συμπλησιάσουν ομοιόμορφα. Μαζί με τον σπίλο αφαιρείται και ένα μικρό περιθώριο υγιούς δέρματος για λόγους ασφαλείας.
Χρησιμοποιείται αποκλειστικά για καλοήθεις σπίλους που έχουν ελεγχθεί προηγουμένως με δερματοσκόπηση.
Η δέσμη του laser «εξαχνώνει» (καίει) τον ιστό του σπίλου στρώμα-στρώμα. Προσφέρει ταχύτητα, με ελάχιστο πόνο και εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμ αφού συνήθως δεν αφήνει ουλή.
Όμως, ο ιστός καταστρέφεται, οπότε δεν μπορεί να γίνει βιοψία.
Επιλέγεται για σπίλους που προεξέχουν από το δέρμα (ανάγλυφοι).
Ο ιατρός χρησιμοποιεί ένα ειδικό νυστέρι για να «ξυρίσει» τον σπίλο μέχρι το επίπεδο του δέρματος. Δεν απαιτεί ράμματα και επιτρέπει τη βιοψία του αφαιρεθέντος τμήματος.
Οι δερματολόγοι χρησιμοποιούν αυτό το διεθνές σύστημα για να αξιολογήσουν αν ένας σπίλος είναι ύποπτος για μελάνωμα: